Μαργαριτάρι | Ο βασιλιάς της Θάλασσας

Το Μαργαριτάρι δημιουργείται από ορισμένα διβάλβια και μονοβάλβια όστρακα που ζουν σε πολλές περιοχές ανα τον κόσμο, σε θάλασσες και ποτάμια, ως αποτέλεσμα μηχανισμού άμυνας των οργανισμών αυτών.

Τα μαργαριτάρια δημιουργούνται όταν μικροσκοπικά ξένα σωματίδια, που εισέρχονται είτε στο ίδιο σώμα είτε στο μέρος μεταξύ της σάρκας και του εσωτερικού του κελύφους, το ερεθίζουν με αποτέλεσμα αυτό να αρχίζει να εκκρίνει ανθρακικό ασβέστιο και να περιβάλει τον εισβολέα.

Το τελικό σχήμα του μαργαριταριού εξαρτάται από την τελική θέση που λάβει μέσα στο όστρακο και από το ίδιο το σχήμα του οργανισμού που τον φιλοξενεί. Αυτά που προέρχονται από το εσωτερικό του σχήματος του μαλακίου, κάτω υπό κανονικές συνθήκες είναι τελείως σφαιρικά ή σπανιότερα αχλαδόσχημα και τα ακανόνιστα ονομάζονται γενικά μαργαριτάρια κύστης, ενώ τα ακανόνιστα μπαρόκ. Εκείνα που βρίσκονται κολλημένα στην εσωτερική επιφάνεια του ίδιου του όστρακου ονομάζεται blister, ενώ τα πολύ μικρού μεγέθους ονομάζονται σπόροι.

Η σύσταση του μαργαριταριού αποτελείται από ανθρακικό ασβέστειο (κατά 80%), μια σκουρόχρωμη οργανική ουσία που λέγεται κόνσιολίνη (10-14%) και νερό κατά 2-4%.

Το πιο πολύτιμα μαργαριτάρια σχηματίζονται αυθόρμητα στη φύση, είναι όμως πολύ σπάνια. Τα άγρια μαργαριτάρια αναφέρονται ως φυσικά μαργαριτάρια. Τα καλλιεργημένα μαργαριτάρια προέρχονται από μαργαριτοφόρα όστρακα, όπως τα στρείδια και τα μύδια. Η τεχνική αυτή ήταν γνωστή στους Κινέζους από το 13^ο αιώνα, ενώ στην αγορά βγήκε για πρώτη φορά το 1921 από τον Ιάπωνα Κοκίτσι Μικιμότο.

Κτήμα Γάμου Άρτεμις:

Επίσης πωλούνται και απομιμήσεις μαργαριταριών τα οποία χρησιμοποιούνται σε φθηνά κοσμήματα, αλλά η ποιότητα των ιριδισμών τους είναι συνήθως πολύ κακή και ξεχωρίζουν από τα αυθεντικά. Τα καλλιεργημένα μαργαριτάρια χρησιμοποιούνται κυρίως στην κοσμηματοποιία, αλλά έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί για να διακοσμήσουν ρούχα. Επίσης, έχουν χρησιμοποιηθεί αλεσμένα στην κοσμητική, την ιατρική και σε βαφές.

Το μεγαλύτερο γνωστό μαργαριτάρι βρέθηκε το 1934 στο νησί Παλουβάν των Φιλιππίνων. Έχει βάρος 6,4 κιλά και παρήχθη από το είδος Tridacna Gigas. Το μαργαριτάρι είναι γνωστό ως το «μαργαριτάρι του Λάο Τσου».

Χώρες και μέρη προέλευσης:

• Περσικός κόλπος
• Κόλπος του Μανάαρ (Μεταξύ Ινδίας και Σρι Λάνκα)
• Β. Αυστραλία
• Ερυθρά Θάλασσα
• Νήσοι Ειρηνικού
• Βενεζουέλα
• Κόλπος Μεξικού (Λόγω μόλυνσης έχει εγκαταληφθεί)